Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ  

ads

Άμεσα μέτρα για την στήριξη της οικονομίας

Έργα και πρωτοβουλίες στον Ν. Καστοριάς

Διάλογος με τους πολίτες

Βήμα στους νέους

Εγγραφή στο Newsletter
14 Ιανουαρίου 2012 ΟΜΙΛΙΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΠΕΤΣΑΛΝΙΚΟΥ ΣΤΗΝ 12η ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Print
       Εάν τότε πήγαιναν μαζί προς τις δύο αυτές κατευθύνσεις οι αποφάσεις μας, τότε και ο κόσμος θα είχε πειστεί από την αρχή ότι πραγματικά εννοούσαμε αυτά που λέγαμε για δικαιότερη κατανομή βαρών.
        Τα μέτρα αυτά που ανέφερα λήφθηκαν, οι αποφάσεις λήφθηκαν αλλά λήφθηκαν το καλοκαίρι του 2011. Και σε όλο αυτό το διάστημα δικαιολογημένα είσαι σε δύσκολη θέση να απαντήσεις, γιατί βρε παιδιά πέφτει το βάρος στους πολλούς, οριζόντιες συνεχώς περικοπές, δύσκολες επιβαρύνσεις, οδυνηρές επιβαρύνσεις που πονάνε, που πονάνε πραγματικά σε ορισμένες περιπτώσεις.
        Θα έπρεπε επίσης να βασανίζουμε πολύ περισσότερο κάθε απόφαση πριν πάρει τη μορφή του τελικού μέτρου για να ψάχνουμε το ισοδύναμο όπως είπα, αποτέλεσμα. Το συζητούσαμε μεταξύ μας, δεν τα λέγαμε προς τα έξω. Καταθέταμε και ιδέες. Θα έπρεπε και οι σύντροφοι που είχαν την ευθύνη κατ’ εξοχήν της οικονομικής πολιτικής να έχουν ανοιχτεί περισσότερο σε αυτό το διάλογο.
        Εγώ προτιμώ ένα μέτρο να καθυστερήσει μια βδομάδα, δύο βδομάδες, να ληφθεί τελικά αλλά να είναι πολύ καλύτερα ψαγμένο, πολύ καλύτερα επεξεργασμένο παρά μέσα σε 3, 4, 5 ημέρες να καταλήγουμε στην άλφα ή βήτα απόφαση. Αυτά μας διδάσκει το παρελθόν και αυτά τα υπογραμμίζω για να μην επαναληφθούν και στο μέλλον. Επίσης  σε ότι αφορά τη δημόσια διοίκηση. Έπρεπε να έχουμε αντιληφθεί όλοι και πάνω απ’ όλα όσοι έχουν σε κάθε περίπτωση την αρμοδιότητα γι΄ αυτές τις περιπτώσεις, γιατί στις κυβερνήσεις δεν υπάρχει μια συλλογική μόνο ευθύνη, υπάρχει εξατομικευμένη ανά Υπουργείο, το ξέρουμε όλοι όσοι έχουμε στο παρελθόν επιφορτιστεί υπουργικές ευθύνες, τουτέστιν εκτελεστική εξουσία, λήψη αποφάσεων. Θα πρέπει ο καθένας στο δικό του τομέα να αντιληφθεί τι πρέπει να κάνει γρήγορα. Άλλος ο ρόλος του Υπουργού Οικονομικών, άλλος ο ρόλος του Υπουργού Πολιτισμού, άλλος ο ρόλος του Υπουργού του αρμόδιου για τη Δημόσια Διοίκηση. Η Δημόσια Διοίκηση είναι ο μεγάλος ασθενής. Δεν είναι ο μεγάλος όμως ασθενής γιατί είναι τεμπέληδες οι δημόσιοι υπάλληλοι. Γιατί μια δήλωση πριν από μήνες εναντίον συλλήβδην όλων των δημοσίων υπαλλήλων, είχε ως αποτέλεσμα να μας βρίζουν δικαιολογημένα οι πάντες ότι τους βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι για να εντυπωσιάσουμε, λέμε λόγια, πυροτεχνήματα για να γίνουμε αρεστοί στις τηλεοράσεις, για να μας έχουν θέμα. Δεν είναι έτσι. Δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι ανίκανοι και τεμπέληδες. Υπάρχουν  και εργατικότατοι και αποδοτικότατοι όπως υπάρχουν και τεμπέληδες και ανίκανοι. Πώς θα βελτιωθεί η Δημόσια Διοίκηση; Έχουμε κανένα μαγικό τρόπο να εντοπίζουμε αμέσως τους ανίκανους τους τεμπέληδες και να πούμε από αυτούς 300.000 στον Καιάδα; Χρειάζεται χρόνο για να γίνει αυτό, η αξιολόγηση. Αλλά θα πρέπει πάνω απ’ όλα να προχωρήσει άμεσα σε αναδιοργάνωση κρίσιμων τομέων της Δημόσιας Διοίκησης. Πώς θα εισπραχθούν οι φόροι μετά και από νέους πολύ καλύτερους δικαιότερους – ας το πούμε έτσι – νόμους περί φορολογίας εάν από κάτω ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός είναι μπάχαλο; Έχει τις αδυναμίες τις διαχρονικές, τις γνωστές. Έπρεπε και εκεί στη Δημόσια Διοίκηση επειδή αυτή η κυβέρνηση ήταν η μόνη κυβέρνηση που ήταν αναγκασμένη να λειτουργεί κάτω από extreme καταστάσεις. Θα έπρεπε να λειτουργούμε παντού με ρυθμούς extreme επίσης, πολύ γρήγορους, πιο αποφασιστικούς. Ήταν ένα μεγάλο όνειρο η αλλαγή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και τη στηρίξαμε όλοι. Ένα όνειρο. Ο «Καλλικράτης» οι 13 μικροί κυβερνήτες, οι 13 μικροί Πρωθυπουργοί που θα αναλάμβαναν την υλοποίηση αυτού του θεσμικού πλαισίου. Τι έγινε ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη»; Θα εξακολουθούμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας; Να μη βλέπουμε τις αδυναμίες που υπήρξαν και στον αρχικό σχεδιασμό και στην υλοποίησή του;
        Δεν ζούμε σε αυτή τη χώρα, δεν κινούμαστε και στις πόλεις και στα χωριά και στις κωμοπόλεις; Δεν διαπιστώνουμε ότι στην ουσία σε πάρα – πάρα πολλές περιπτώσεις έχει αποσυρθεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση από την παρουσία της στο χωριό, στο πρωτοκύτταρο της οργανωμένης ελληνικής κοινωνίας;
        Εάν δεν τα δούμε αυτά κατάματα, δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε βελτιώσεις, διορθώσεις εδώ και τώρα. Δεν είναι αργά. Αυτή η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου με τη δικιά μας στήριξη θα πρέπει να προχωρήσει και σε αυτές τις διορθώσεις. Επίσης σε ότι αφορά τη γραφειοκρατία. Μιλάμε στην Ελλάδα δεκαετίες, γκριζάρανε και τα δικά μου μαλλιά, μιλάω και εγώ για την αναγκαιότητα να παταχθεί η γραφειοκρατία, να απλοποιηθούν οι διαδικασίες, να μην υπάρχουν εμπόδια για την ανάπτυξη. Και τι έγινε με το ΕΣΠΑ; Επί Νέας Δημοκρατίας ήταν καθηλωμένο εκεί 5,5 χρόνια ολόκληρα ρυθμοί απορροφητικότητας 3,5% και ασκούσαμε κριτική δικαιολογημένα εντονότατη και οξύτατη κριτική στους προηγούμενους, δηλαδή στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, γιατί το ΕΣΠΑ τρέχανε τα χρόνια και δεν έπαιρνε μπρος η μηχανή και δεν αξιοποιούνταν. Θα έπρεπε εμείς, οι σύντροφοί μας που έχουν την ευθύνη και τους στηρίζαμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα, να έχουν παραμερίσει τις γραφειοκρατικές διαδικασίες αυτές. Σαφώς είναι πρόβλημα όταν είσαι αναγκασμένος να μειώνεις το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και το κάναμε προκειμένου να μειωθούν τα ελλείμματα. Αλλά ακόμη κι όταν έχεις λιγότερα δισεκατομμύρια να διαθέσεις από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων να μπορούν να αξιοποιηθούν αυτά στην ώρα τους, έγκαιρα κι όχι να φτάνουμε τώρα που το 2013 είναι μπροστά μας και να λέμε ακόμη ότι τώρα θα απλοποιήσουμε τις διαδικασίες, τώρα θα μπορέσουμε να βάλουμε μπρος τη μηχανή. Δεν είναι κοινές διαπιστώσεις όλα αυτά; Ξέρετε ότι από χαρακτήρος δεν στοχοποιώ κανέναν σύντροφο, δεν είμαι καθόλου εμπαθής μα καθόλου, αλλά οι διαπιστώσεις μου αυτές είναι αντικειμενικές γιατί είναι ευθύνη μας ότι θα έπρεπε να λειτουργήσουμε έτσι. Και βέβαια δεν εξηγήσαμε στον κόσμο σε κρίσιμες στιγμές τι ακριβώς έγινε. Μη μιλάμε για επικοινωνιακή πολιτική, ανύπαρκτη η επικοινωνιακή μας πολιτική, όχι η προπαγανδιστική πολιτική που δεν τη θέλουμε αλλά βρε αδερφέ να καταλαβαίνει ο κόσμος ιδιαίτερα σε κρίσιμες στιγμές τι γίνεται, να ενημερώνεται και να αποφασίζει αυτός, να κρίνει εκείνος. Ο Παπανδρέου για ένα δεν μπορεί να κατηγορηθεί, ότι δεν έτρεξε, δεν πάλεψε, δε συγκρούστηκε. Μόνο γι΄ αυτό κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει. Και ξέρουμε τι σημαίνει να τρέχεις ως Πρωθυπουργός μιας χώρας όπως η Ελλάδα, χώρα με πολύ μεγάλο πολιτισμό, πανέμορφη, με δυνατότητες, αλλά ως μέγεθος μικρή χώρα. Να δίνεις τους αγώνες στην Ευρώπη κι απέναντι να εκπροσωπεί ο άλλος μεγαθήριο 80-90 εκατομμυρίων κατοίκων, όπως για παράδειγμα η Γερμανία ή η Γαλλία ή η Μεγάλη Βρετανία βιομηχανικοί κολοσσοί με τις οικονομίες τους, που δίνουν τη δυνατότητα αφ΄ υψηλού να σε αντιμετωπίζουν εσένα τη μικρή χώρα. Και όλοι ξέρουμε, όσοι λίγη εμπειρία έχουμε από διαπραγματεύσεις ή από συμμετοχές σε αυτά τα ευρωπαϊκά φόρουμ, τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Κανένα παρθεναγωγείο που μοιράζει βοήθεια στον έναν και στον άλλο; Είναι χώρος σύγκρουσης συμφερόντων κι εκεί. Και ο Παπανδρέου κατάφερε να πείσει αυτούς ότι εδώ θα έπρεπε να ασχοληθούν σοβαρά με την Ελλάδα, για να ασχοληθούν σοβαρά με τον εαυτό τους σε τελευταία ανάλυση, με την Ευρώπη. Και άργησαν να αντιληφθούν ότι ναι, η Ελλάδα έχει τις δικές της ευθύνες και πρέπει εμείς τα δικά μας να τα βάλουμε στη σειρά, αλλά δεν ήταν μόνο η Ελλάδα, ήρθε και η Ιρλανδία και η Πορτογαλία και η Ισπανία και η Ιταλία και εχθές ήρθε ακόμη και η πρώτη υποβάθμιση της Γαλλίας, αυτά που έλεγε δυο χρόνια ολόκληρα. Κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι αδράνησε ή δεν προέβλεψε. Για άλλα του ασκούμε κριτική. Του είχα πει κάποια στιγμή, σε ορισμένα πρόσωπα κάνεις λάθος και κάνα δυο-τρεις μήνες απέφευγε να μη βρεθούμε οι δυο μας και του το ξαναθυμίσω, τον ξέρω από χαρακτήρα. Αλλά τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, έδωσε αγώνα. Έδωσε αγώνα και εισέπραττα και εγώ του πως έδινε τον αγώνα από τις επαφές, τις εδώ επισκέψεις μιας σειράς ολόκληρης Προέδρων Κοινοβουλίων, Πρωθυπουργών, Αρχηγών κρατών, 16 τέτοιοι ήρθαν και επισκέφθηκαν και τον Πρόεδρο της Βουλής και μου λέγανε την εικόνα που είχαν για τους αγώνες που εδίδοντο.
Τα εξηγήσαμε στον κόσμο αυτά; Θεωρώ ότι εν πολλοίς όχι. Εξηγήσαμε στον κόσμο τι σήμαινε η απόφαση της 25ης Μαρτίου, όχι του 1821, του 2011, όταν έγινε το άλλο μεγάλο βήμα που αφορούσε βελτίωση του όλου συστήματος στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ελλάδα; Δεν το εξηγήσαμε στον κόσμο. Εξηγήσαμε στον κόσμο τι συνέβη την 21η Ιουλίου του 2011; Εδώ θα μου επιτρέψετε να μιλήσω λίγο πιο αναλυτικά. Στις 21 Ιουλίου του 2011 ήταν η Σύνοδος Κορυφής, όπου για πρώτη φορά επετεύχθη ο στόχος της περικοπής-διαγραφής, κουρέματος τώρα -έχει γίνει της μόδας η λέξη κούρεμα- δημόσιου χρέους από την Ελλάδα 21%. 35 όλα κι όλα δισεκατομμύρια ευρώ, μόνο 21%, αλλά ήταν η πρώτη επιτυχία, γιατί αυτή η διαγραφή δεν σήμαινε αναγκαστική διαγραφή, άρα πιστωτικό γεγονός, άρα χρεοκοπία με τα αρνητικά συνεπακόλουθα, αλλά ήταν η πρώτη εθελοντική συμμετοχή σε αυτή τη διαγραφή των πιστωτικών ιδρυμάτων. 21% και τα υπόλοιπα επιμήκυνση του χρόνου, μείωση των επιτοκίων και λοιπά.
Πως γύρισε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας από εκείνη τη συμφωνία στην Ελλάδα, πως τον υποδέχθηκαν εδώ τα μέσα ενημέρωσης και η κοινή γνώμη; Πως τον υποδεχθήκατε εσείς που ήσασταν μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, γιατί σας είδα από την τηλεόραση που σηκωθήκατε και χειροκροτούσατε αυθόρμητα και πολύ σωστά; Γιατί όλοι αντιλαμβανόταν ότι ήταν ένα πολύ θετικό βήμα σε αυτή την κουρασμένη Ελλάδα, που λύγιζε κάτω από το βάρος των δανείων, στον ελληνικό λαό που λύγιζε κάτω από το βάρος των επώδυνων αποφάσεων και περικοπών, ερχόταν μια ανακούφιση, ερχόταν μια ανάσα, μια μεγάλη σημαντική ανάσα. Και εκείνες τις μέρες και ορισμένοι το ξέρετε κι εγώ θα σας το πω δημόσια, δεν είχε παραγγείλει το ΠΑΣΟΚ δημοσκοπήσεις, αλλά είχαν κάνει δύο εταιρείες χωρίς παραγγελία του ΠΑΣΟΚ δημοσκοπήσεις μετά τις 21 Ιουλίου, για να αποτιμήσουν να δουν τι γίνεται.
Και εκεί ξέρετε που συνέπιπταν απόλυτα και οι δύο; Το ότι στο ερώτημα "ποιος υπερασπίζεται τα θέματα τα εθνικά της Ελλάδας, την πορεία της Ελλάδας, την ύπαρξή της καλύτερα Σαμαράς με Νέα Δημοκρατία ή Παπανδρέου με ΠΑΣΟΚ", το ΠΑΣΟΚ περνούσε μετά από καιρό και πάλι 2 μονάδες μπροστά στις προτιμήσεις του κόσμου. Και σε αυτό το ερώτημα ήταν 7 μονάδες μπροστά Παπανδρέου ΠΑΣΟΚ και στην πρόθεση ψήφου περνούσε το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά και πάλι 2 μονάδες μπροστά. Δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας αυτές οι δημοσκοπήσεις, για ποιους λόγους δεν ξέρω, αυτοί που τις παρήγγειλαν θα είχαν τους λόγους τους να μην τις δώσουν στη δημοσιότητα. Ήταν 23, 24, 25, 26 Ιουλίου. Και γιατί αυτή η εικόνα; Γιατί πλέον σε αυτή τη χώρα που ζούμε και σε αυτή την εποχή που ζούμε την εικόνα τη διαμορφώνει, τις απόψεις δεν τις επηρεάζει απλώς αλλά τις διαμορφώνει, τις συνειδήσεις τις επηρεάζει και τα συμπεράσματα εν πολλοίς οδηγεί τους πολίτες να τα βγάλουν ποιος; Τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, η τηλεόραση.  Μη γελιόμαστε, αυτή είναι η πραγματικότητα, σου λένε το είπε η τηλεόραση. Βρε μπορεί να μην είναι έτσι, σου εξηγώ δεν είναι έτσι, τι μου λες τώρα, το άκουσα και το είδα σ την τηλεόραση. Ανέφερε η Λούκα τον κ. Πρετεντέρη, είναι κι άλλοι διαμορφωτές, είναι οι πρωινάδικοι και μετά οι βραδινοί και με μια διάταξη. Προσέξτε γιατί και η σκηνοθεσία έχει ιδιαίτερο ρόλο, είδατε τα βραδινά δελτία ειδήσεων, δεν είναι δελτία ειδήσεων, είναι δελτία σχολιασμού, κατάθεσης απόψεων πρώτα απ΄ όλα υποτίθεται αυτών που πρέπει να ενημερώσουν την κοινή γνώμη, να μεταφέρουν δηλαδή την είδηση, αλλά αυτοί λένε τις δικές τους απόψεις.  Είναι οι τρεις Δικαστές, ένα παραθυράκι, δεύτερο παραθυράκι, τρία παραθυράκια κι εκεί κάθονται οι τρεις Δημοσιογράφοι και από κάτω στη μέση στα δικαστήρια είναι εκεί όπως είναι το βήμα του απολογούμενου εκεί ο εκλεγμένος από τον ελληνικό λαό εκπρόσωπος, εκείνος που κουβαλάει την ευθύνη της απόφασης, εκείνος που απολογείται στον ελληνικό λαό, τουτέστιν ο Πολιτικός, το μέλος της Κυβέρνησης, ο Βουλευτής. Εμένα με είδατε σε αυτό το εδώλιο καμιά φορά;
Τώρα, σε ότι αφορά την 21η Ιουλίου, θετική η υποδοχή, συνεχίζεται η συζήτηση στην Ευρώπη, ξανακάνουν τους υπολογισμούς τους οι Οικονομολόγοι, οι διεθνείς Οργανισμοί, οι δανειστές μας, η τρόικα και όλοι αυτοί καταλήγουν ότι πρέπει να γίνει μεγαλύτερη διαγραφή του ελληνικού χρέους.
Ο Παπανδρέου μου είχε πει ότι ξέρεις, αν τα καταφέρουμε να πάμε και 70% και 80% θα είναι πάρα πολύ καλά κι εγώ τρόμαξα και του λέω είναι δυνατόν 80%; Μου λέει όσο πιο πολύ σε εθελοντική βάση καταφέρουμε να διαγράψουμε, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ανακούφιση του ελληνικού λαού.
Και έτσι είναι, έφτασε στο 50% τελικά αυτή η προσπάθεια, 103 δισεκατομμύρια αν δεν κάνω λάθος αντιστοιχούν σε αυτό το 50% που τώρα αγωνίζεται και ο Βαγγέλης Βενιζέλος και ο Πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος για να ολοκληρωθούν οι λεπτομέρειες της τελικής συμφωνίας, της υλοποίησης εκείνης της απόφασης της 26ης και 27ης Οκτωβρίου. Γυρίσανε τα ξημερώματα εκείνης της ημέρας στην Ελλάδα. Ποια ήταν η υποδοχή  αυτής της συμφωνίας από τους διαμορφωτές ή παραμορφωτές της κοινής γνώμης?  Εθνικής μειοδοσίας, προδοσίας, Τσολάκογλου ο Παπανδρέου, προδότης και αυτός και οι άλλοι οι συνεργάτες του ο Υπουργός Οικονομικών και οι άλλοι που συμμετείχαν σε αυτή τη διαπραγμάτευση. Δεν είναι έτσι; Η δανειακή συμφωνία; Εθνική μειοδοσίας, ξεπουλήματος της χώρας, όλη  η αντιπολίτευση στα κάγκελα, όλη. Δεν συμφωνούν. Καταγγέλλουν. Δεν θέλουν συμμετοχή σε τέτοιες εθνικές μειοδοσίες! Και το κλίμα την επόμενη ημέρα πυροδοτημένο με τα γνωστά έκτροπα και τις απαράδεκτες ενέργειες που έγιναν σε βάρος του Προέδρου της Δημοκρατίας. Σε αυτή την χώρα δεν αντιλαμβάνονται όλοι όσοι έχουν ευθύνη όχι οι απλοί πολίτες μόνο, κυρίως οι ταγοί, οι διανοούμενοι, τα Μέσα Ενημέρωσης, ο κόσμος του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, δεν αντιλαμβάνονται ότι θα πρέπει να υπάρχουν και ιερά και όσια για να υπάρχει ένα έθνος και για να μπορεί να συνεχίσει ότι θα πρέπει να υπάρχουν θεσμοί σεβαστοί ; Δεν είναι ένας υπέρτατος δημοκρατικός θεσμός, ο θεσμός μέσω του οποίου εκλέγεται και εκπροσωπεί το έθνος, την Ελλάδα  ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Πού αλλού στην Ευρώπη συνέβησαν ή συμβαίνουν τέτοια γεγονότα και στις χώρες που μπήκαν σε μνημόνια, που κάνουν περικοπές που ζορίζονται οι κάτοικοί τους, που αυξάνεται η ανεργία τους; Είδατε στην Πορτογαλία, είδατε στην Ιρλανδία ή σε άλλες χώρες; Έτσι ήταν η κατάσταση αυτή έκρυθμη η κατάσταση. Και την επόμενη ημέρα ποια είναι η κατάσταση; Αυτή είναι η κατάσταση. Και ο Παπανδρέου τι κάνει; Ο Παπανδρέου συγκαλεί την Κοινοβουλευτική Ομάδα αυτά γίνανε Παρασκευή που ήταν 28η. Συγκαλεί την Κοινοβουλευτική Ομάδα την Δευτέρα. Την προηγούμενη ημέρα είπε σε διάφορους από μας ότι είχε πάρει τις αποφάσεις του. θα συγκαλούσε την Κοινοβουλευτική Ομάδα και θα ανακοίνωνε ότι ζητά ψήφο εμπιστοσύνης και παράλληλα θα πρότεινε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, όταν ολοκληρωνόταν η δανειακή σύμβαση Γενάρη – Φλεβάρη είχες πει,  υπολόγιζες, εάν εξακολουθούσε να είναι η ίδια κατάσταση στην Ελλάδα. Δηλαδή εάν η αντιπολίτευση πυροβολούσε την συμφωνία, πώς να μπορέσει να εφαρμοστεί από μόνη της η συμφωνία μόνο από το ΠΑΣΟΚ με τις καταστάσεις που είχαν διαμορφωθεί; Οι Ευρωπαίοι πίεζαν να υπάρξει ευρύτερη συναίνεση και στήριξη και είπε ότι η άλλη λύση είναι, εάν αυτό δεν συμβεί στην Βουλή, εάν δεν δηλώσουν όπως μέχρι τότε δήλωναν ότι δεν θα ψηφίσουν, τότε ο πολίτης να αποφασίσει, οι πολίτες να αποφασίσουν. Και υπήρξε το αυθόρμητο χειροκρότημα της συντριπτικής πλειοψηφίας στη Κοινοβουλευτική Ομάδα ναι ή όχι; Εκεί μέσα ήσασταν γιατί αντιληφθήκατε τις πραγματικές διαστάσεις και πού θα οδηγήσουν τον ελληνικό λαό. Αλλά εγώ είχα δει  και μερικές συμπεριφορές που δεν ήταν προς αυτή τη κατεύθυνση. Την άλλη μέρα συνεκάλεσε το Υπουργικό Συμβούλιο και βγήκατε από το  Υπουργικό Συμβούλιο στο οποίο εμείς δεν συμμετείχαμε αλλά ακούσαμε ότι ομόφωνη ήταν η απόφασή σας και για τα δυο θέματα ψήφου εμπιστοσύνης και δημοψήφισμα  όταν θα χρειαζόταν να γίνει. Είπα λοιπόν στον Πρόεδρο το εξής – εδώ θα κάνω μια παρένθεση – κάποιοι κονδυλογράφοι οι οποίοι αυτάρεσκα θεωρούν ότι αυτοί είναι, αυτοί που έχουν πιάσει την αλήθεια από τα κορδόνια, αυτοί είχαν γράψει και εκείνες τις μέρες λυσσούσαν ότι γι’ αυτό το δημοψήφισμα το καταστροφικό κατ’ αυτούς δημοψήφισμα για τη χώρα καταστροφικό, για άλλους φοβόταν ότι θα ήταν καταστροφικό γιατί εγώ είμαι σίγουρος ότι ο ελληνικός λαός θα έλεγε ναι, ίσως σε ποσοστό 60, 65, 70%. Εν πάση περιπτώσει θα ερωτάτο ο ελληνικός λαός. Είχαν πει ότι ο εισηγητής του δημοψηφίσματος  ήταν Καστανίδης, Ρέππας και ο Πετσάλνικος. Κανείς όμως δεν ήταν ο εισηγητής. Είχε πάρει την απόφαση και μας είχε εξηγήσει για ποιο λόγο ο Παπανδρέου. Συμφωνούσα και εγώ όπως και η συντριπτική πλειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, όπως και το Υπουργικό Συμβούλιο, συμφωνούσα στο δημοψήφισμα για τους λόγους που είπαμε, αλλά είχα πει στον Παπανδρέου, Πρόεδρε δεν θα υπάρξει η προϋπόθεση που θέτει το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα λέει ότι πρέπει να υπάρξουν 151 τουλάχιστον βουλευτές, οι οποίοι θα ψηφίσουν υπέρ της διεξαγωγής δημοψήφισματος, διατυπώνουν το αίτημα και αυτό πηγαίνει για να εκδοθεί το Προεδρικό  Διάταγμα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Την Τρίτη, την Δευτέρα έγινε η ανακοίνωση από τον Παπανδρέου και την Τρίτη το Υπουργικό Συμβούλιο και μετά θα έφευγε για τις Κάννες, το βράδυ. Το μεσημέρι της Τρίτης 153 βουλευτές είχαμε, ήρθε η πρώτη επιστολή ανεξαρτητοποίησης μετά από μια ώρα η δεύτερη επιστολή ότι εγώ εάν πάμε σε δημοψήφισμα δεν θα ψηφίσω στη Βουλή και μετά από λίγο και η τρίτη  και καμιά δυο τρεις άλλες δηλώσεις. Απλή αριθμητική τι δείχνει; Τελείωσε η ιστορία. Δεν υπήρχαν οι 151 βουλευτές για να στηριχθεί αυτή η πρόταση εάν ερχόταν και όταν θα ερχόταν στη Βουλή. Αυτό του υπενθύμισα. Ότι δεν θα μπορούσε να διεξαχθεί το δημοψήφισμα. Αυτά είναι τα γεγονότα. Ξέρεις τι του είπα κατ’ ιδίαν; Θα το πω δημόσια μέσα εδώ. Προτιμώ να σε ρίξουν μέσα στη Βουλή για να καταλάβει ο κόσμος, για να καταλάβει ο κόσμος. Ο Παπανδρέου όμως είχε μια άλλη προσέγγιση και σέβομαι γιατί αυτός είχε ίσως δίκιο. Είπε ότι όχι, εγώ θα προχωρήσω αυτή τη διαδικασία δεν θα κάνω δημοψήφισμα και θα καταθέσω την πρωθυπουργία μου στην προσπάθεια να εξασφαλιστεί πλέον αφού είχαν κάνει 180 μοίρες στροφή τα Μέσα Ενημέρωσης, τα κόμματα της αντιπολίτευσης τι λέγανε μετά στην πρόταση αυτή του Παπανδρέου; Μα τι είναι αυτά που λέει ο Παπανδρέου; Παλάβωσε ο Παπανδρέου; Θέτει σε κίνδυνο τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου; Ξαφνικά η συμφωνία είχε έρθει στις κανονικές της διαστάσεις, ότι ήταν μια πολύ θετική συμφωνία για την Ελλάδα, μέσα σε λίγα 24ωρα. Και είπε, καταθέτω την πρωθυπουργία μου προκειμένου να επιτευχθεί η ευρύτερη συναίνεση και στήριξη, να διασφαλιστεί η υλοποίηση σ’ αυτό το στάδιο είμαστε, η υλοποίηση αυτής της συμφωνίας για την Ελλάδα. Αυτά είναι τα γεγονότα που ζήσαμε. Κατάλαβε ο κόσμος όλα αυτά; Έχω την αίσθηση ότι όχι. Γιατί δεν τον βοήθησε κανένας να τα καταλάβει. Ούτε εμείς βοηθήσαμε και πολύ περισσότερο τα Μέσα Ενημέρωσης δεν βοήθησαν. Από αυτή την ιστορία έμεινε ότι ο Παπανδρέου επιπολαίως έθετε σε κίνδυνο  την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου με την πρόταση κάποια στιγμή να εγκριθεί η δανειακή σύμβαση με δημοψήφισμα, εάν χρειαζόταν και έμεινε και στο κόσμο ότι τρεις μοιραίοι – θυμάσαι το άρθρο του Γιώργου Παπαχρήστου, Δημήτρη Ρέππα – για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, που έγραφε «οι τρεις μοιραίοι Ρέππας – Καστανίδης – Πετσάλνικος-   είχαν εισηγηθεί και υπέγραφαν στον Παπανδρέου για το δημοψήφισμα. Είναι γεγονότα αυτά. Δεν έχω αφαιρέσει και δεν έχω προσθέσει τίποτα, εκτιμώ από την πραγματική ροή των γεγονότων. Σχηματίστηκε η κυβέρνηση την οποία πρέπει σαφώς πάση θυσία να στηρίξουμε για την Ελλάδα πάνω από όλα. Όχι για την παράταξή μας, αλλά για την Ελλάδα. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο. Βαγγέλη, είπες ότι θέλεις την στήριξη όλων, την έχεις Βαγγέλη και θα την έχεις και από όλους μας και από τον Πρόεδρο της Βουλής που διευκολύνει εκεί όταν φέρνετε κανένα νομοσχέδιο, να περνάει γρήγορα, σωστά   και είμαι σίγουρος   ότι θα υπάρξει αυτή η στήριξη από όλη την Κοινοβουλευτική Ομάδα και εύχομαι να υπάρξει αυτή η στήριξη ειλικρινής και από τα άλλα δυο κόμματα και ακόμα και από κόμματα που δεν συμμετέχουν στην συγκυβέρνηση αυτή για να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις, για να υπάρξει η μεγάλη ανακούφιση, η υλοποίηση της απόφασης της 26ης Οκτώβρη, η διαγραφή των χρεών αυτών και να μπορέσει η Ελλάδα μετά να προχωρήσει βήμα – βήμα σε ένα δύσκολο δρόμο. Γιατί δεν θα γίνουν όλα από την μια μέρα ρόδινα, εύκολα και ωραία. Έχουμε δρόμο να διανύσουμε και το ΠΑΣΟΚ συντρόφισσες και σύντροφοι θα περάσει από την έρημο. Γιατί είναι αυτονόητο ότι όταν έχεις εσύ την ευθύνη και παίρνεις αποφάσεις και οι αποφάσεις ακόμα που δεν ήταν λάθος, οι αποφάσεις ακόμα που δεν ήταν άδικες, οι άλλες οι αποφάσεις και αυτές οι αποφάσεις πονάνε. Όταν κάποιος έχει προγραμματίσει τη ζωή του με άλφα εισόδημα, άλφα μισθό και τα λοιπά, και κάνεις περικοπές ανατρέπεται η ζωή του. Και μόνο αυτό φθάνει για να τα έχει μαζί σου. Ακόμα και όταν είναι δίκαιη κάποια περικοπή, πόσο μάλλον όταν είναι άδικη ή επώδυνη. Ευχάριστοι στην πολιτική συνήθως είναι αυτοί που δίνουν. Πρώτα αυτοί που υπόσχονται και μετά αυτοί που δίνουν. Δεν είσαι ευχάριστος στην πολιτική όταν προκειμένου για ένα τόσο μεγάλο διακύβευμα αφαιρέσεις χρήματα, γίνεσαι δυσάρεστος. Και γι’ αυτό το λόγο, αλλά και για λάθη που κάναμε επαναλαμβάνω, θα περάσουμε την έρημο. Τι περιμένετε δηλαδή; Μετά από περιοριστικές τέτοιες πολιτικές να μας χειροκροτούσαν όλοι ενθουσιωδώς και να λέγανε, κόψτε και άλλα, κόψτε και άλλα; Μαζοχιστές θα ήταν. Θυμάμαι ότι όταν ο Σρέντερ νωρίτερα ο Κολ και μετά ο Σρέντερ ας σταματήσουμε στο Σρέντερ που είναι και συγγενές Κόμμα και η SPD, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 είχε κάνει περικοπές, που αυτές απέδωσαν μετά και έδωσαν τεράστια ώθηση στην ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας, ήταν επώδυνες οι περικοπές, πολύ επώδυνες. Επώδυνες, πόνεσε κόσμος. Διαμαρτυρήθηκαν, κατήγγειλαν. Κάποιοι είχαν εγκαταλείψει και το κόμμα του SPD τότε. Και ο Λαφοντέν ήταν. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κλείνω με το τι πρέπει να κάνουμε. Θα περάσουμε την έρημο. Το θέμα είναι πώς θα την περάσουμε και γιατί πρέπει να την περάσουμε. Πρέπει να την περάσουμε αυτή την έρημο γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν είναι γέννημα του χθες μόλις που σταματάει σήμερα. Βαθιά ριζωμένο στον ελληνικό λαό, δεκαετίες αγώνας, προσφοράς και λαθών και παραλείψεων, αλλά και προσφοράς, μεγάλης προσφοράς. Αυτή η πλατιά δημοκρατική παράταξη δεν είναι προορισμένη για να σβήσει. Πρέπει να ζήσει και να ξανα-αναπτυχθεί και να ξαναπροσφέρει στην Ελλάδα.  Τι είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου; Το ΠΑΣΟΚ για ένα λόγο γεννήθηκε. Για να υπηρετεί το έθνος και το λαό. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξής μας κι αυτός θα είναι πάντα ο λόγος ύπαρξής μας. Πώς θα περάσουμε όμως την έρημο; Εάν έχουμε ουσιαστική ενότητα. Ουσιαστική ενότητα, όχι επίπλαστη. Γιατί γνωριζόμαστε όλοι συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν είμαστε από χθες στο ΠΑΣΟΚ ούτε από προχθές. Γνωριζόμαστε όλοι. Από μια κουβέντα του καθενός συνήθως καταλαβαίνουμε, όπως λέμε, και πού το πάει. Πάνω απ’ όλα χρειάζεται ουσιαστική ενότητα, απόλυτη ειλικρίνεια στους λόγους – απόλυτη ειλικρίνεια – και την ενότητα πρέπει να την εγγυηθούμε όλοι με την πράξη μας, με τη δράση μας, με το λόγο μας, πάνω απ’ όλα όμως με την ίδια την πράξη μας. Βασικός εγγυητής είναι επίσης ο Γιώργος Παπανδρέου, μη γελιόμαστε. Όχι επειδή ήταν ο Πρωθυπουργός της χώρας, επειδή είναι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχουν πράγματα στη συλλογική συνείδηση των λαών που εγγράφονται και παίζουν το δικό τους ρόλο και γι' αυτό επιπλέον έχει ευθύνες και αρμοδιότητες για να διασφαλίζει και αυτός την ενότητα. Εγώ είχα κάνει μια πρόταση σε εκείνο το διευρυμένο Πολιτικό Συμβούλιο και ήταν δική  μου πρόταση. Ο Δημήτρης Ρέππας ίσως την είχε διατυπώσει πάλι ως δική του πρόταση με ένα διαφορετικό τρόπο. Θα την επαναλάβω για την ιστορία τώρα πλέον, γιατί από αυτά που είπατε ξέρω κι εγώ πού θέλετε να το πάτε. Αλλά να πω την άποψή μου. Υπάρχουν στην Ευρώπη σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Άλλα βαφτίζονται, αυτοβαφτίζονται σοσιαλδημοκρατικά, άλλα σοσιαλιστικά, το ίδιο πράγμα είναι, εν πολλοίς με τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά κάθε χώρας, τα οποία έχουν και πολύ μεγάλη ιστορία, μεγαλύτερη ιστορία από εμάς.  Το SPD έχει 110 χρόνια, Κώστα Τάτση, τουλάχιστον ιστορία. Εκεί πάντα άλλος είναι ο Πρόεδρος, άλλος είναι ο Γραμματέας του κόμματος που ασχολείται με τα οργανωτικά και άλλος επιλέγεται από το κόμμα Πρωθυπουργός ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν, εκείνος που έχει τις περισσότερες πιθανότητες να οδηγήσει σε νίκη το κόμμα και να το οδηγήσει στην κυβέρνηση.
Σήμερα Πρόεδρος του SPD ποιος είναι;    Ο Γκάμπριελ. Ποιος λένε ότι θα επιλεγεί για Πρωθυπουργός; Κατά πάσα πιθανότητα ο Στάινμπρουκ, πρώην Υπουργός Οικονομικών. Και όταν ο Σρέντερ έγινε Πρωθυπουργός, δεν ήταν καν στην κορυφή του κόμματος, ήταν Πρωθυπουργός σε ένα από τα κρατίδια, τοπικός, πρωθυπουργάκος θα λέγαμε, αλλά είχε τις περισσότερες πιθανότητες, τα χαρακτηριστικά εκείνης της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής.
Τι συμβαίνει στη Γαλλία; Πρόεδρος του κόμματος είναι η Ομπρίν. Και ποιον επέλεξαν για να τον στηρίξουν και να δώσει τη μάχη για να κυβερνήσει τη Γαλλία; Τον Ορλάν. Το ίδιο συμβαίνει, ή δεν είναι έτσι Μαριλένα Κοππά και στα σκανδιναβικά κόμματα, τα σοσιαλδημοκρατικά, Δανία, Σουηδία και αλλού;
Είπα λοιπόν ότι εδώ – και με αυτό θα κλείσω – θα πρέπει κάποια στιγμή να βάζουμε σε ορισμένα ταμπού τέλος. Ποιο είναι το ταμπού; Όταν ο γεννήτορας, ο Ανδρέας Παπανδρέου δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ, το δημιούργησε από το  μηδέν, έδωσε αγώνες. Μας μέθυσε όλους, μας πήρε και μαζί με τα νιάτα μας, και ήρθε αργότερα ο σοσιαλισμός, αλλά εν πάση περιπτώσει ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε κάθε δικαίωμα να κάνει ένα κόμμα όπως αυτός θεωρούσε ότι πρέπει να είναι και με τις τότε συνθήκες. Το ίδιο και ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Καραμανλής, γεννήτορας της Νέας Δημοκρατίας. Όλα κατέληγαν σε μια κορυφή ενός ανδρός. Θεωρώ ότι αυτές οι εποχές έχουν περάσει. Δεν είναι επιπόλαιοι οι άλλοι συναγωνιστές στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που σας ανέφερα που ακολουθούν αυτή τη μέθοδο. Γιατί δεν είναι επιπόλαιοι; Γιατί έτσι διασφαλίζουν την ενότητα και τη συνέχεια από τη μια μεριά και από την άλλη μεριά αξιοποιούν κάθε φορά ό,τι όπλα διαθέτουν προκειμένου να επιτύχουν το στόχο και να προσφέρουν στη χώρα τους ως κυβέρνηση. Δεν το κάνουν έτσι γιατί τους κάπνισε. Εμείς εδώ φοβόμαστε, κάτι τέτοιο αμέσως το βαφτίζουμε διαρχία, χάος, συγκρούσεις, ανασφάλειες. Ας διδαχθούμε αφού λέμε ότι πρέπει να αλλάξουμε διάφορα πράγματα. Αν δεν το κάνουμε τώρα, που μακάρι να γινόταν και τώρα, να το έχουμε υπόψη μας όταν έρθει η ώρα να συζητήσουμε το νέο καταστατικό. Εγώ θα επιμείνω σ' αυτή την πρόταση. Δεν ανακαλύπτουμε πάντα, δεν εφευρίσκουμε πάντα εμείς τον τροχό σε αυτή τη χώρα για το πώς πρέπει να είναι οργανωμένα τα κόμματα. Αυτό να έχουμε υπόψη μας. Γι' αυτό είχα κάνει αυτή τη λεπτομερή αναφορά στο Πολιτικό Συμβούλιο και έκανα αυτή την πρόταση. Πιθανόν να μη γίνει δεκτή η πρόταση αυτή. Υποθέτω ότι θα πάμε προς την πρόταση που ακούσαμε νωρίτερα. Αλλά συντρόφισσες και σύντροφοι στην πολιτική ποτέ μη λες ποτέ για οτιδήποτε. Ούτε και σήμερα εγώ δεν λέω «ποτέ» για όλα αυτά και για διάφορα άλλα. Άρα πρώτα απ’ όλα διάλογος. Διάλογος για να δούμε, είπαμε πώς θα περάσουμε και την έρημο. Διάλογος με τον πολίτη. Να τον ακούσουμε. Θα μας βρίσει. Σε πολλές περιπτώσεις θα έχει δίκιο. Σε κάποιες που θα έχει άδικο να του το εξηγήσουμε, να ερμηνεύσουμε, να του δώσουμε γεγονότα. Να αντιληφθεί ότι δεν παλάβωσε το ΠΑΣΟΚ και άρχισε να μαστιγώνει ξαφνικά τον ελληνικό λαό, αλλά έπρεπε να διασώσει τη χώρα, το μεγάλο διακύβευμα. Και να μας μαστιγώσουν για το ότι στα μέτρα, όπως είπα, ορισμένες φορές ή περισσότερες φορές δεν ήμασταν δίκαιοι. Ναι, να συζητήσουμε με τον κόσμο, να συζητήσουμε για το αύριο του ΠΑΣΟΚ, για την προοδευτική παράταξη, για την Ελλάδα, για την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, για την Ευρώπη που θέλουμε, πώς γίνονται οι αλλαγές. Μόνο όταν ξυπνήσει με κέφι η κα Μέρκελ, ο κ. Σαρκοζί σήμερα ή αύριο κάποιοι ηγέτες; Γίνονται αφού προηγηθούν ζυμώσεις, διάλογοι μέσα στους λαούς και επηρεαστούν αποφάσεις και αλλάξουν αποφάσεις, και χρειάζεται να αλλάξουν αποφάσεις. Διεκδικήσεις για τα ευρωομόλογα, για μια άλλη διακυβέρνηση στην Ευρώπη, για δίκαιη κατανομή των βαρών, για την ανάπτυξη. Η ανάπτυξη τι είναι; Ευχές είναι η ανάπτυξη; Θα κάνουμε ανάπτυξη; Έτσι ακούω και τη Νέα Δημοκρατία, ‘θα δείτε άμα έρθουμε εμείς επάνω, δηλαδή να δείτε τότε ανάπτυξη που θα τρέχει από παντού, από τα μπατζάκια, από τα παραθύρια, από τις πόρτες’. Έτσι γίνεται η ανάπτυξη; Στόχους συγκεκριμένους, μέθοδος συγκεκριμένη και μέσα συγκεκριμένα. Γι' αυτά πρέπει να συζητήσουμε. Για το πώς θα αγωνιστούμε και θα παλέψουμε και σήμερα και αύριο για τούτη τη χώρα, για τούτο το λαό, γι' αυτή την κοινωνία. Για τους πολίτες που πίστεψαν στο ΠΑΣΟΚ και δικαιούνται αυτοί, και υποχρεούμαστε εμείς να τους ξαναδώσουμε την ελπίδα μέσα από την ειλικρινή μας στάση, μέσα από την αυτοκριτική μας, αλλά ταυτόχρονα και με την υπογράμμιση των πολλών θετικών και τολμηρών που έγιναν αυτή τη διετία. Δικαιούνται μια πραγματική ελπίδα και εμείς υποχρεούμαστε με πολλή δουλειά, με σκληρή δουλειά να τους εξηγήσουμε ότι μπορούν να έχουν αυτή την ελπίδα και γι' αυτό θα δουλέψουμε μαζί τους.
Σας ευχαριστώ.





PES

Βουλή των Ελλήνων

Amnesty International

Unicef

Facebook

Καστοριά

VOYLITILEORASI_copy