Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ  

ads

Άμεσα μέτρα για την στήριξη της οικονομίας

Έργα και πρωτοβουλίες στον Ν. Καστοριάς

Διάλογος με τους πολίτες

Βήμα στους νέους

Εγγραφή στο Newsletter
Διαδρομή: Αρχική Σελίδα »
Ομιλία του πρώην Προέδρου της Βουλής Φίλιππου Πετσάλνικου στα εγκαίνια της Έκθεσης "Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή" στις 20 Φεβρουαρίου 2016 στην Ρόδο
Print

Έκθεση: «Από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή»

· Σας καλωσορίζω στην έκθεση «από τον Ανένδοτο στην Αλλαγή» που διοργανώνει το Ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου σε συνεργασία με τον Δήμο Ρόδου.

· Συμπληρώνονται εφέτος 20 χρόνια από την ημέρα που ο Ανδρέας Παπανδρέου έφυγε από κοντά μας.

· Και η παρουσία της Έκθεσης αυτής εδώ στην Ρόδο έχει εκτός των άλλων ένα ισχυρό συμβολισμό, που οφείλεται στην ιδιαίτερη σχέση που ο πολιτικός αυτός άνδρας είχε με το νησί και το λαό της Ρόδου.

· Ο Ανδρέας Παπανδρέου έκλεισε τον πολιτικό και βιολογικό του κύκλο το 1996 όντας Βουλευτής Δωδεκανήσου. Δεν χρειάζεται να πω τίποτε περισσότερο για τον Ανδρέα και την Ρόδο.

· Η αιτία για την δημιουργία της έκθεσης αυτής είναι κατ΄ αρχήν η υπεράσπιση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

· Ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα ανιστόρητοι ισχυρισμοί, εσκεμμένη παρερμηνεία γεγονότων, εμπαθείς επιθέσεις στοχεύουν στην απαξίωση του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και της πορείας του Κινήματος.

· Η προσπάθεια απαξίωσης όμως δεν αφορά μόνο τον μεγάλο αυτό πολιτικό ηγέτη, αφορά και την πορεία και τους αγώνες του ίδιου του ελληνικού λαού που συμπορεύθηκε και αγωνίσθηκε μαζί του για να αλλάξει την Ελλάδα.

· Η έκθεση σχεδιάστηκε έτσι ώστε μέσα από κείμενα, έγγραφα, φωτογραφίες, δημοσιεύματα, αφίσες και άλλο υλικό, από τα αρχεία των Ιδρυμάτων, να διαμορφώνεται ένα «ψηφιδωτό», από το οποίο θα αναδεικνύονται σημαντικοί σταθμοί της πρόσφατης ιστορίας της χώρας.

Που με την σειρά τους θα καταγράφουν την πορεία και τους αγώνες του ελληνικού λαού για την κατοχύρωση της Δημοκρατίας, αλλά και τις Αλλαγές μιας χώρας που ταλανίστηκε επί δεκαετίες από την κυριαρχία μιας αυταρχικής συντήρησης και την επιβολή μιας δικτατορίας.

· Η ΠΡΩΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ αναφέρεται στην κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ελλάδα μετά τον εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος εκτός των άλλων δεινών άνοιξε και ένα βαθύ χάσμα ανάμεσά στους Έλληνες σημαδεύοντας την μετεμφυλιακή κοινωνία.

· Είναι η περίοδος του διαχωρισμού των Ελλήνων σε ‘εθνικόφρονες’ και ‘μιάσματα’, διωγμού των αριστερών και των ‘συνοδοιπόρων’, των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων, του αυταρχισμού της Κυβερνητικής Εξουσίας και της ανάπτυξης του παρακράτους. Των ωμών επεμβάσεων από το παλάτι στην πολιτική ζωή καθώς και της απροκάλυπτης παρέμβασης του ξένου παράγοντα.

· Είναι η εποχή της ιδρύσεως της Ένωσης Κέντρου, του ανένδοτου αγώνα, του εκλογικού θριάμβου της Ε.Κ τον Φεβρουάριο του 1964 και της ‘άνοιξης’ εκδημοκρατισμού και αλλαγών που διεκόπη βίαια με την αποστασία και την ανατροπή της Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου και λίγο μετά με την κατάλυση της Δημοκρατίας από τη Χούντα.

· Είναι ταυτόχρονα και η εποχή που στην πολιτική σκηνή εισέρχεται, ορμητικά, ο Ανδρέας Παπανδρέου.

· Ο Ανδρέας που από την πρώτη στιγμή γίνεται στόχος του κατεστημένου λόγω των ριζοσπαστικών του θέσεων αλλά και των ικανοτήτων του.

· Διατυπώνει προοδευτικότερες θέσεις σ’ όλο το φάσμα των ζητημάτων που άπτονται της πολιτικής ζωής.

· Οριοθετεί τον Αγώνα για εθνική ανεξαρτησία μέσα από τα συνθήματα ‘η Ελλάδα στους Έλληνες’ και ‘ο στρατός στο Έθνος’, προκαλώντας την πρώτη καθοριστική ρήξη με το κατεστημένο.

· Θα αναφέρω δύο μόνο αποσπάσματα από κείμενα του εκείνης της εποχής που πιστεύω ότι δίνουν ανάγλυφα τον τρόπο σκέψης του.

· Σε κείμενο –ανάλυσή του από το Αρχείο του, που αναφέρεται στα γεγονότα του 1965, ο Ανδρέας τονίζει: “Για να λυθεί οριστικά το πολιτικό πρόβλημα πρέπει να αλλάξει η δομή της εξουσίας που υπάρχει σήμερα και υπήρχε ανέκαθεν. Πρέπει η εξουσία από τα χέρια του Βασιλιά και των άλλων δυνάμεων της κοινοπραξίας της καθεστηκυίας τάξη να περάσει στα χέρια του Λαού. Η εξουσία ολόκληρη και όχι μέρος της.

· Ο ριζοσπαστισμός του οδηγεί σχεδόν σε ρήξη και με τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος δέχεται αφόρητες πιέσεις να περιθωριοποιήσει τον Ανδρέα.

· Σημειωτέον ότι ο εκδότης Χρήστος Λαμπράκης μετά από θριαμβευτική πορεία στην Κρήτη του Ανδρέα συνοδευόμενου από 80 Βουλευτές της Ένωσης Κέντρου το Φθινόπωρο του 1966, αξιώνει από τον Γεώργιο Παπανδρέου να απαγορεύσει στον Ανδρέα να περιοδεύει στη χώρα και να βγάζει λόγους!!

· Σήμερα δεν χρειάζεται να ζητήσουν οι εκδότες και ιδιοκτήτες τηλεοράσεων και ραδιοφώνων από κάποιο Αρχηγό να μπει σε καραντίνα ενοχλητικός πολιτικός, τον βάζουν οι ίδιοι σε καραντίνα αφού ελέγχουν απόλυτα την ενημέρωση.

· Σε επιστολή του προς τον Γεώργιο Παπανδρέου στις αρχές του 1967 ο Ανδρέας υπογραμμίζει τα εξής: “Αν φαίνομαι ατίθασος και απειθάρχητος δεν είναι γιατί δε σε σέβομαι σαν αρχηγό ή δεν σα αγαπώ σαν γιός. Είναι γιατί δεν αντέχω να βλέπω τον αγώνα του λαού μας να μεθοδεύεται προς την ήττα. Όσο για μένα, με ξέρεις. Δεν ήρθα στην πολιτική για τα officia. Δεν ζητώ τίτλους- ούτε και Υπουργείο. Μένω ευχαρίστως απλός στρατιώτης – αλλά πρέπει να ξέρω γιατί μάχομαι. Σ’ αυτήν τη μάχη, αν οι στόχοι παραμείνουν καθαροί είμαι έτοιμος να προσφέρω και τη ζωή μου”!!

· Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ αφορά τον αγώνα για την ανατροπή της Χούντας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, με την δημιουργία του Πανελληνίου Απελευθερωτικού Κινήματος και τον αγώνα στο εξωτερικό και στην Ελλάδα.

· Ο Ανδρέας αγωνίζεται με το ΠΑΚ , αλωνίζει την Ευρώπη, τον κόσμο, ευαισθητοποιεί την διεθνή κοινή γνώμη για το ελληνικό πρόβλημα, θεωρεί τον αγώνα κατά της χούντας εθνικό- απελευθερωτικό.

· Η ΤΡΙΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ περιλαμβάνει την επιστροφή του, με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και την πορεία για την Αλλαγή.

Είναι η περίοδος που ο Ανδρέας με τις θέσεις του, με την διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, με το κάλεσμά του να κτίσουμε το ΠΑΣΟΚ, τις οργανώσεις βάσης στις συνοικίες, στους χώρους δουλειάς, στα χωριά, στους χώρους της νεολαίας μας συνεπήρε, μας ενθουσίασε, μας ‘μέθυσε’.

· Και κτίσαμε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα με το μόνο που διαθέταμε, αλλά τόσο πολύτιμο! Τα όνειρά μας. Το ΠΑΣΟΚ κτίσθηκε από τα όνειρα και τις ελπίδες γενεών ολόκληρων.

· Το ΚΙΝΗΜΑ άλλαξε την Ελλάδα, συνέβαλε περισσότερο από κάθε άλλο κόμμα στη διαμόρφωση της πιο σταθερής δημοκρατικής περιόδου στην Ιστορία της χώρας και μετά το ’81 εφάρμοσε το πιο ευρύ και ριζοσπαστικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που γνώρισε η χώρα μας μετά τον πόλεμο.

· Σε αυτή την μοναδική σε δημοκρατικές αλλαγές και δημιουργικότητα περίοδο 1981-1988 αναφέρεται η ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΝΟΤΗΤΑ της έκθεσης.

- Με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και πρωτοβουλίες για διεθνή θέματα που αναβαθμίζουν τη θέση της χώρας μας στη διεθνή κοινότητα.

- Με ριζοσπαστικές θεσμικές πράξεις, που εξάλειψαν τις διαχωριστικές γραμμές που δίχαζαν και διαιρούσαν τον λαό (αναγνώριση Εθνικής Αντίστασης, επιστροφή των πολιτικών προσφύγων, καταστροφή των φακέλων φρονημάτων των πολιτών).

- Με δημιουργία πλέγματος προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων, τη θεμελίωση του κοινωνικού κράτους, την ανάπτυξη του συνεταιριστικού κινήματος.

- Με την επανάσταση που φέρνει στην προστασία της υγείας των πολιτών το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

- Με τις βαθιές αλλαγές που γίνονται στο εκπαιδευτικό σύστημα και την διεύρυνση της προσφοράς παιδείας για όλους.

- Με την αποκέντρωση και την οικοδόμηση σύγχρονης Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

- Με τον ριζικό θεσμικό εκσυγχρονισμό που θεμελιώνει την προστασία των δικαιωμάτων της γυναίκας και της ισότητας των δύο φύλλων.

· Στα πλαίσια της συστηματικής προσπάθειας που καταβάλλεται από πολλούς, να ακυρωθεί η μεγάλη προσφορά του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ, διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι ακόμη και για την κρίση και για τον κίνδυνο χρεωκοπίας το 2009, ευθύνεται ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ!!

· Είναι εξωφρενικός και συνάμα κωμικός ο ισχυρισμός αυτός που διατυπώνεται από ανιστόρητους και εμπαθείς κοντυλοφόρους, άλλα δυστυχώς και πολιτικούς.

· Ανατρέξαμε στα στοιχεία για την Ελληνικά οικονομία εκείνης της εποχής, όπως τα καταγράφει η Eurostat και ο ΟΟΣΑ.

- Το Δημόσιο Χρέος την περίοδο εκείνη , παρά την επεκτατική οικονομική πολιτική που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, δεν είχε αυξηθεί σε επικίνδυνα για τη χώρα επίπεδα.

- Το 1988 ήταν στο 65,9 του ΑΕΠ (= 18 δισ. €).

- Ο Ανδρέας Παπανδρέου άλλωστε ως οικονομολόγος-ακαδημαϊκός με διεθνή αναγνώριση γνώριζε πολύ καλά τις συνέπειες ενός υπερδανεισμού.

- Το 1983 μιλώντας στην 9η Σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ σημείωνε τα εξής « Η Ελλάδα θα πρέπει να στηριχθεί αρκετά στον εξωτερικό δανεισμό, όχι περισσότερο από πριν, αλλά τουλάχιστον όσο πριν. Και εδώ είναι το κλειδί της ιστορίας. Εάν η οικονομία σου δεν κριθεί φερέγγυα, με κάποια έννοια του νοικοκύρη, θα αναγκαστείς να πας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και να χτυπήσεις την πόρτα του. Και αυτοί θα σου δώσουν. Αλλά υπό τον όρο πλέον ότι αυτοί θα επιβάλουν – εκείνοι σε σενα- την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης σου».

- Το Δημόσιο χρέος αγγίζει το 1993 σχεδόν το 100% του ΑΕΠ ( 98,3%) και ο Ανδρέας, που μόλις εξελέγη πάλι Πρωθυπουργός υπογραμμίζει στο Υπουργικό Συμβούλιο της 2ης Δεκέμβρη 1993 ότι «..ή το Έθνος θα εξαφανίσει την υπερχρέωση της χώρας ή η υπερχρέωση της χώρας θα αφανίσει το Έθνος».

- Στα χρόνια που ακολούθησαν και μέχρι το 2003 το Δημόσιο χρέος παραμένει περίπου στα ίδια επίπεδα, με μια μικρή ποσοστιαία μείωση, δηλαδή κάτω από το 100% του ΑΕΠ (το 2003 ήταν 97,4% του ΑΕΠ), αλλά στην περίοδο που ακολουθεί και μέχρι το 2009 εκτινάσσεται στο 128% του ΑΕΠ (298 δις €) !

- Η κατακόρυφη αύξηση του δημοσίου χρέους σε συνδυασμό με τα υπέρογκα ελλείμματα, που το 2009 άγγιζαν το 16 % του ΑΕΠ, έφεραν την χώρα στο κατώφλι της χρεωκοπίας.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Φίλες και φίλοι,

· Η έκθεση αυτή δεν αποτελεί πολιτικό μνημόσυνο.

· Το περιεχόμενό της δεν επιδιώκει μόνο να τιμήσει και να θυμίσει στους μεγαλύτερους σε ηλικία, αλλά και να ενημερώσει τους νεότερους, τη νέα γενιά.

· Επιδίωξη είναι επίσης να αποτελεί κάθε φορά την αφορμή για διάλογο κυρίως για το σήμερα και το αύριο. Για το πως πρέπει να προχωρήσει ο τόπος.

· Στόχος είναι να συμβάλλει, στην αφύπνιση, στη συμμετοχή, στη δράση.

· Δεν πρέπει οι πολίτες και ιδιαίτερα η νέα γενιά σήμερα, να περιορίζεται σε ρόλο άβουλου θεατή. Δικαιούνται οι νέοι- αλλά αυτό θα το κατακτήσουν οι ίδιοι- να γίνουν ο πρωταγωνιστής για το σήμερα και το αύριο.

· Η έκθεση αφορά μια νέα αφετηρία για μια νέα πορεία.

· Διαλέξαμε για κλείσιμο της Παρουσίασης της έκθεσης αυτό, που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και πολιτική παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου, που μέχρι το τέλος της ζωής του διατηρούσε ζωντανό το όραμα του σοσιαλισμού.

· Λέει ο Ανδρέας το 1991, σε διάλεξή του στο Πανεπιστήμιο στην Μαδρίτη με θέμα «Τι σημαίνει σοσιαλισμός σήμερα» μεταξύ άλλων το εξής: «Η ξαφνική και απόλυτη κατάρρευση αυτού που κατέληξε να ονομάζεται «υπαρκτός σοσιαλισμός», έβαλε τέλος σε όλες τις αυταπάτες που αφορούσαν στην βιωσιμότητα αυτού του τύπου του συστήματος… Νομίζω πως η αλήθεια, η σκέτη αλήθεια, είναι ότι το μοντέλο «σοβιετικού τύπου» είναι νεκρό και επιπλέον, ότι οι παρούσες πολιτικές ηγεσίες των χωρών αυτών επέλεξαν τον δρόμο που οδηγεί στον καπιταλισμό.

Αυτό θέτει το ερώτημα: Είναι ο Καπιταλισμός η μόνη εναλλακτική λύση στον «σοσιαλισμό» του σοβιετικού μοντέλου; Η απάντησή μου είναι αρνητική: Όντως, υπάρχει χώρος για σοσιαλιστικό όραμα, καθώς επίσης για σοσιαλιστικές πολιτικές».

Αφού αναλύει τα χαρακτηριστικά του μοντέλου του για τον σοσιαλισμό στις νέες συνθήκες της παγκοσμιοποίησης και της ευρωπαϊκής ενοποίησης τονίζει ότι τα σοσιαλιστικά κόμματα σήμερα πρέπει να εκπροσωπούν τα συμφέροντα «μιας πλατειάς συμμαχίας δημοκρατικών, προοδευτικών, κοινωνικών δυνάμεων αλλά και κινημάτων για ανθρώπινα δικαιώματα, ισότητας των δύο φύλων, προστασίας του περιβάλλοντος, κοινωνικής δικαιοσύνης, αφοπλισμού, καταστροφής των πυρηνικών, βιολογικών και χημικών όπλων και την παραγωγή της ειρήνης».

· Πολλοί αναρωτιούνται σήμερα, τι θα έκανε ο Ανδρέας, πως θα αντιμετώπιζε την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα ;

· Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σ’ αυτό!

· Αλλά δεν μπορώ να μην θυμηθώ αυτό που είχε πει για τον Ανδρέα η τότε Πρωθυπουργός της Mεγάλης Βρετανίας και μεγάλη ιδεολογική του αντίπαλος Μάργκαρετ Θάτσερ με την οποία συγκρουόταν συχνά: « Δεν τον συμπάθησα, αλλά ποτέ δεν έφυγε από Διάσκεψη Κορυφής της ΕΟΚ, χωρίς να πάρει κάτι για τη χώρα του».

Όπως επίσης αυτό που υπογράμμιζε καταληκτικά σ’ εκείνη την διάλεξη του στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης «Εάν το σοσιαλιστικό όραμα δεν πρέπει να εξαφανισθεί, τότε οι σοσιαλιστές πρέπει να αγωνισθούν για ριζοσπαστικές αλλαγές στις κοινωνίες –ακόμη και αν αυτές σήμερα είναι εγκλωβισμένες- στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.

Το μέλλον θα δείξει εάν θα πετύχουμε».

· Μ’ αυτήν την παρακαταθήκη του Ανδρέα κλείνω κι εγώ τον χαιρετισμό μου.






PES

Βουλή των Ελλήνων

Amnesty International

Unicef

Facebook

Καστοριά

VOYLITILEORASI_copy