Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2017
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ  

ads

Άμεσα μέτρα για την στήριξη της οικονομίας

Έργα και πρωτοβουλίες στον Ν. Καστοριάς

Διάλογος με τους πολίτες

Βήμα στους νέους

Εγγραφή στο Newsletter
Διαδρομή: Αρχική Σελίδα »
7+1 Προτάσεις Σημεία Παρέμβασης του Πρώην Πρόεδρου της Βουλής Φίλιππου Πετσάλνικου Στην Συνδιάσκεψη του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών
Print

7+1 Προτάσεις

Σημεία Παρέμβασης του Πρώην Πρόεδρου της Βουλής

Φίλιππου Πετσάλνικου

Στην Συνδιάσκεψη του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών

3 Ιουνίου 2017

Η Συνδιάσκεψη αυτή δίνει την δυνατότητα να συζητήσουμε με ειλικρίνεια και να καταθέσουμε απόψεις και προτάσεις. Να πάρουμε συλλογικά αποφάσεις.

ü Στην κατάθεση προτάσεων θα περιοριστώ εγώ σ’ αυτήν την παρέμβαση.

1η ΠΡΟΤΑΣΗ:

Ταυτότητα του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ. Ποιοι είμαστε :

ü Στις συζητήσεις που γίνονται στην Ελλάδα για τον χώρο που κάλυπτε και εξέφραζε επί δεκαετίες το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα χρησιμοποιείται συχνά ο όρος ‘’Κεντροαριστερά’’ στον οποίο δηλώνουν ότι ανήκουν εσχάτως και διάφορα κόμματα, κομματίδια και πολιτικές κινήσεις, εκτός του ΠΑΣΟΚ, όπως ΠΟΤΑΜΙ, ΔΗΜΑΡ, Ώρα Ευθύνης κλπ.

ü Η συζήτηση μάλιστα συνήθως αναφέρεται στο ‘’κενό’’ που πρέπει να καλυφθεί στον χώρο ανάμεσα στη Ν.Δ και στον ΣΥΡΙΖΑ.

ü Οι έννοιες και οι χαρακτηρισμοί αυτοί αποτελούν ‘’ελληνικό πρωτότυπο’’ γιατί πουθενά αλλού στην Ευρώπη τουλάχιστον, δεν χρησιμοποιούνται όροι ‘’Κεντροαριστερά’’ (και αντιπαραθετικά ‘’Κεντροδεξιά’’) αλλά αντίθετα οι πολιτικές δυνάμεις και τα κόμματα κατατάσσονται βασικά στον συντηρητικό χώρο (ή χώρο της Δεξιάς) με τις επιμέρους διαφορές και διαφορετικότητες και αντίστοιχα στον προοδευτικό χώρο (ή χώρο της Αριστεράς) επίσης με τις διάφορες ‘’αποχρώσεις’’.

ü Στη χώρα μας εφευρέθη από τους συντηρητικούς ο όρος

“Κεντροαριστερά” για να γίνεται λόγος αντίστοιχα και για “Κεντροδεξιά” έτσι ώστε να απαλύνεται ο χαρακτηρισμός της Δεξιάς ενώ εφαρμόζονται πολιτικές που έχουν όλα τα χαρακτηριστικά “δεξιών”, δηλαδή συντηρητικών πολιτικών που το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η σκληρότητα και η κοινωνική αδικία.

ü Το δεύτερο ‘’ελληνικό ιδιόρρυθμο’’ είναι το ότι τα τελευταία χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ που δηλώνει αριστερο-προοδευτικό κόμμα, ως Κυβέρνηση εφαρμόζει βαθιά συντηρητικές-δεξιές πολιτικές που μεγαλώνουν το χάσμα ανάμεσα στους ισχυρούς, έχοντες και κατέχοντες, δηλαδή στην οικονομική ολιγαρχία και στα πλατιά λαϊκά στρώματα των οποίων χειροτερεύουν σ’ όλα τα επίπεδα οι συνθήκες ζωής τους.

ü Το ζητούμενο, όχι μόνο τώρα αλλά και για τα επόμενα χρόνια, είναι η έκφραση από τον πολιτικό φορέα ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών κυρίως των συμφερόντων αυτών των λαϊκών στρωμάτων, η διαμόρφωση θέσεων και κατάθεση προτάσεων που θα στοχεύουν στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην δίκαιη αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου, στην υπεράσπιση και εμβάθυνση της Δημοκρατίας και των δημοκρατικών ελευθεριών που πιέζονται και συρρικνώνονται από την συγκέντρωση σε λίγους δύναμης οικονομικής και πολιτικής.

ü Ταυτόχρονα αμετακίνητη πρέπει να είναι η επιλογή και απόφασή μας για την επανάκτηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και Αξιοπρέπειας που πλήττεται βάναυσα από πολιτικές που επιβάλλουν μέσω των Προγραμμάτων (Μνημονίων) οι δανειστές στην χώρα μας.

ü Αμετακίνητος στόχος πρέπει να είναι επίσης η ισχυροποίηση της θέσης της πατρίδας μας στο πλαίσιο συλλογικά λειτουργούντων θεσμών στους οποίους συμμετέχουμε, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, αγωνιζόμενοι και συνεργαζόμενοι με όποιες άλλες προοδευτικές δυνάμεις επιθυμούν επίσης μια Ευρώπη των Λαών.

ü Ο χαρακτηρισμός του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ως Σοσιαλιστικού Κόμματος, του δίνει όχι μόνο ένα σαφές πολιτικό στίγμα αλλά και δυναμική, χωρίς μάλιστα να υπάρχουν κίνδυνοι σύγχυσης αφού πια δεν υφίσταται εδώ και δεκαετίες το σύστημα που αυτοχαρακτηρίζονταν ‘’υπαρκτός σοσιαλισμός’’.

Αυτό οριοθετεί σαφώς το στίγμα του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ κα το διαφοροποιεί εξ αρχής από κινήσεις, σχήματα, ‘’κόμματα’’ που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται και γενικώς ως ‘’του προοδευτικού χώρου’’, ή ως ΄΄κεντροαριστερά’’ ή ως του ‘’δημοκρατικού Σοσιαλισμού’’ (λες και υπάρχει πλέον και ο μη δημοκρατικός Σοσιαλισμός’’), επαγγέλλονται όμως κατά βάση συντηρητικές, έως και νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Η πρότασή μου συμπεριλαμβάνει επομένως και την αλλαγή του τίτλου σε ΚΙΝΗΜΑ Σοσιαλιστικό.

2η ΠΡΟΤΑΣΗ :

Διατύπωση δεσμευτικών θέσεων για προοδευτικές λύσεις, δηλαδή κυρίως κοινωνικά δίκαιες και θέσεις που διασφαλίζουν την ελευθερία του πολίτη, εμβαθύνουν την δημοκρατία και ενισχύουν την διαφάνεια και τον συλλογικό έλεγχο.

ü Οι θέσεις μας δεν πρέπει να περιορίζονται σε γενικόλογες αναφορές τύπου… “ πρέπει να γίνουν αλλαγές”, αλλά να εξειδικεύονται σε πολιτικές συγκεκριμένες που διαφοροποιούνται από τις πολιτικές που εδώ και 5 χρόνια ακολουθούν η Νέα Δημοκρατία και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οι οποίοι υιοθετούν άκριτα τα «προγράμματα» των Δανειστών που η ίδια η ζωή αποδεικνύει καθημερινά ότι αντί να οδηγήσουν σε έξοδο βυθίζουν πιο βαθιά την χώρα στην κρίση.

3η ΠΡΟΤΑΣΗ :

Απόσταση σαφής από την επιμονή εφαρμογής των Μνημονίων (ήδη η Κυβέρνηση συμφώνησε και η Κυβερνητική πλειοψηφία εψήφισε το 4ο Μνημόνιο) που επιβάλλουν μέτρα λιτότητας σε βάρος των μη προνομιούχων τα οποία βαπτίζονται δήθεν μεταρρυθμίσεις.

ü Δεν είναι “ ιερές αγελάδες” τα Μνημόνια, όπως κάποιοι υποστηρίζουν.

ü Τα προγράμματα αυτά, όπως απέδειξε η ίδια η ζωή, εντός των μεγάλων λαθών, που κατά κοινή ομολογία εκείνων που τα εκπόνησαν, περιλαμβάνουν, οδηγούν σε αποδιάρθρωση της παραγωγικής βάσης της χώρας και σε πρωτοφανή επιδείνωση της ποιότητας ζωής της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

4η ΠΡΟΤΑΣΗ:

Προτείνω να υπογραμμίσουμε ξεκάθαρα ότι δεν μας βρίσκει σύμφωνους, ούτε αποδεχόμαστε το πρωτοφανές ξεπούλημα του Δημόσιου πλούτου ιδιαίτερα σε στρατηγικούς για την ανάπτυξη τομείς.

ü Με το πρόσχημα ότι το Δημόσιο πρέπει να αποσυρθεί γιατί ο ιδιωτικός τομέας είναι σαφώς καλύτερος παντού (!!!), η σημερινή Κυβέρνηση προχώρησε στην υποθήκευση της Δημόσιας Περιουσίας, του Εθνικού πλούτου για 99 χρόνια, ενώ η Ελλάδα με τις αποφάσεις της Κυβέρνησης Σαμαρά και τώρα Τσίπρα μετατρέπεται στην μόνη Ευρωπαϊκή χώρα όπου το Δημόσιο δεν παίζει κανένα ρόλο σε τομείς όπως οι Τηλεπικοινωνίες, το τραπεζικό σύστημα, οι μαζικές μεταφορές (ΟΣΕ, λιμάνια, αεροδρόμια) και πιθανά η ενέργεια κλπ, ενώ η συνεχής υποβάθμιση των υπηρεσιών συρρικνώνουν και τον χώρο της Δημόσιας Υγείας, που ήταν η μεγάλη κατάκτηση των προηγούμενων δεκαετιών.

5η ΠΡΟΤΑΣΗ:

Να επανακαταθέσουμε και επικοινωνήσουμε ευρέως την πρόταση που είχε κάνει πριν τις εκλογές τον Ιανουάριο του 2015 ο Πρόεδρος Γ. Παπανδρέου για την ρύθμιση- ελάφρυνση του Δημόσιου Χρέους, που δίνει σημαντικά περιθώρια στην Ελλάδα να αποφύγει την ασφυξία και να προχωρήσει σε αναπτυξιακή κατεύθυνση.

ü Με υποχρεωτικά πρωτογενή πλεονάσματα στης τάξης του 3,5% για πολλά χρόνια, όπως αποφάσισε η Κυβέρνηση Τσίπρα, δεν πρόκειται να υπάρξουν περιθώρια ανάκαμψης και η χώρα θα ‘’σέρνεται’’ για πολλά χρόνια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται ιδιαίτερα για τις νέες γενιές.

6η ΠΡΟΤΑΣΗ :

Κατάθεση ενώπιον του ελληνικού λαού, αλλά και ενώπιον των δανειστών, Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης και Εξόδου από την κρίση.

ü Πρόγραμμα συγκεκριμένων αλλαγών (όχι περικοπών) σε τομείς όπως η Δημόσια Διοίκηση, το φορολογικό σύστημα, οι θεσμοί όπως η Δικαιοσύνη, η εκλογή της Βουλής, η λειτουργία των ΜΜΕ, η Παιδεία, η Υγεία και πάνω απ’ όλα η Δημόσια Διοίκηση.

ü Το Εθνικό Σχέδιο πρέπει να δίνει ιδιαίτερο βάρος στην Ανάπτυξη, αξιοποιώντας ιδιαίτερα τους τομείς όπου η χώρα έχει ακόμη συγκριτικά πλεονεκτήματα, και πρέπει να εξασφαλίζει όχι μόνο τη συναίνεση αλλά και την ενεργό συμμετοχή και στήριξη των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας, των κοινωνικών εταίρων, της διανόησης, των εκπροσώπων των κοινωνικών φορέων, της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

7η ΠΡΟΤΑΣΗ :

Δέσμευση ότι δεν πρόκειται να συναινέσουμε στο να επαναληφθεί το φαινόμενο της συγκυβέρνησης ούτε με τη ΝΔ (όπως έγινε το 2017, με αποτέλεσμα να αποπολιτικοποιηθεί, αποιδεολογικοποιηθεί και απαξιωθεί η Προοδευτική Παράταξη) ούτε και με τον ΣΥΡΙΖΑ που επί δυόμιση χρόνια ευτελίζει κάθε έννοια αριστερής προοδευτικότητας, κοινωνικής Δικαιοσύνης και Εθνικής Αξιοπρέπειας.

ü Μη συμμετοχή σε Κυβέρνηση τέτοια δεν θέτει σε κίνδυνο την Ελλάδα ( άλλωστε εν εσχάτη ανάγκη υπάρχει και η θέση για αρχική ψήφο ανοχής). Οι πολιτικές που εφαρμόζονται ως τώρα αποδιαρθρώνουν και υποβαθμίζουν την χώρα.

8η ΠΡΟΤΑΣΗ :

Δέσμευση εδώ απ’ όλους μας ότι δεν θα αφήσουμε ανυπεράσπιστη στις διαθέσεις των πολιτικών αντιπάλων για διαστρέβλωση της Ιστορίας, την Προοδευτική Παράταξη, του ΠΑΣΟΚ και των αγώνων του Ελληνικού λαού, ούτε την τεράστια προσφορά του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά και των Κυβερνήσεων Κώστα Σημίτη και Γιώργου Παπανδρέου την περίοδο 2009- 2011, που ανετράπη με τον γνωστό τρόπο, που ζήσαμε όλοι.

ü Η αναφορά στα πραγματικά γεγονότα δεν είναι παρελθοντολογία, ούτε απλά οφειλή στην συλλογική μνήμη, αλλά αποτελεί προϋπόθεση για να κατανοηθούν και οι σημερινές συνθήκες και να συγκεκριμενοποιηθεί ο στόχος και ο αγώνας για έξοδο της χώρας απ’ την διαλυτική κρίση.

ü Η ανατροπή της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το Νοέμβριο του 2011 είχε ως αποτέλεσμα να έλθει μετά από λίγο η Κυβέρνηση Α. Σαμαρά που εφάρμοσε σκληρότερες πολιτικές λιτότητας και ‘’ξεπούλησε’’ μεταξύ άλλων την Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τον ΟΠΑΠ, και μετά απ’ αυτόν ήλθε η Κυβέρνηση Τσίπρα που συμφώνησε ακόμη σκληρότερα Μνημόνια, επέβαλε τα Capital Kontrolls, ξεπούλησε τα περιφερειακά αεροδρόμια, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, τον ΑΔΜΗΕ, και υποθήκευσε για 99 χρόνια την Δημόσια περιουσία με την υπαγωγή στο διοικούμενο από ξένους ‘’Υπερταμείο’’(!!!) και οδήγησε ακόμη πιο βαθιά σε κρίση την χώρα και σε φτώχια τον ελληνικό λαό.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Πρόταση συγκεκριμένη και προοδευτική για το μέλλον πρέπει να καταθέσουμε που θα συγκινεί και πάλι τον λαό, γιατί θα αφορά τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει και θα επιτρέψει στους πολίτες και ιδιαίτερα στους νέους να ελπίσουν, να κινητοποιηθούν, να συμμετέχουν, να αγωνισθούν, να δημιουργήσουν.

Πρέπει να προτείνουμε στους πολίτες κάτι ελπιδοφόρο και αισιόδοξο που τους αφορά, σε ένα χρονικό ορίζοντα που έχει πραγματικά νόημα.

Να τους πείσουμε και κινητοποιήσουμε να πάρουν την χώρα στα χέρια τους αλλάζοντας όσα πρέπει να αλλάξουν, και να μην παραιτηθούν αφήνοντας τους άλλους (δανειστές και κυβερνώντες) να προδιαγράφουν, με λεπτομέρειες μάλιστα, ακόμη και τον μακρινό χρονικό ορίζοντα μιας χώρας γονατισμένης, απογοητευμένης, παραιτημένης.

Να πείσουμε με τις θέσεις και το παράδειγμά μας ότι όλα πρέπει να γίνουν σήμερα, τώρα, για να υπάρχει και αύριο. Γιατί, όπως λέει και το τραγούδι ‘’δεύτερη ζωή δεν έχει’’.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε θέση και πρότασή μας πρέπει να συμπεριλαμβάνει την ευαισθησία για τον άνθρωπο και να στηρίζεται εμφανώς στις αξίες που διαχρονικά υπήρξαν η κινητήρια δύναμη για τις προοδευτικές δυνάμεις όπως π.χ. στις περασμένες δεκαετίες εκφράστηκαν από τον Ανδρέα και το ΚΙΝΗΜΑ που εκείνος ίδρυσε και μας κάλεσε μαζί να το χτίσουμε.

Συντρόφισσες, σύντροφοι ( και ιδιαίτερα εσείς της Νέας Γενιάς) πρέπει να ξανα-ονειρευθούμε.

Τον κόσμο δεν τον άλλαξαν ποτέ οι γραφειοκράτες, οι σοβαροφανείς, οι βολεμένοι, οι συμβιβασμένοι, οι καριερίστες, όσοι σιωπούν ακολουθώντας πειθήνια, εκείνοι που λιβανίζουν.

Τον κόσμο τον άλλαξαν και τον αλλάζουν όσοι μπόρεσαν να απαρνηθούν τους μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς διαρκείας, αφήνοντας πίσω τους τις νουθεσίες των ‘’σοφών συμβιβασμένων’’ που οδηγούν τελικά στην ακινησία, στην μεμψιμοιρία, στην απογοήτευση, στην παραίτηση, όσοι μπόρεσαν να οραματισθούν πιο δίκαιη κοινωνία και αποφάσισαν να αγωνισθούν γι’ αυτήν, είτε ως ενεργοί πολίτες, είτε ως πολιτικοί.






PES

Βουλή των Ελλήνων

Amnesty International

Unicef

Facebook

Καστοριά

VOYLITILEORASI_copy